گناباد امروز – گروه میراث و گردشگری: بافت تاریخی روستای ریاب که به عنوان یکی از کاندیداهای اصلی بهترین روستاهای جهانی گردشگری مطرح است، اکنون در حال گذار از یک بافت صرفاً تماشایی به یک «مقصد گردشگری دسترس‌پذیر» است. اجرای نخستین پروژه‌های عملیاتی انجمن میراث‌فرهنگی این روستا، نشان‌دهنده عزم جدی مدیریت شهری برای تطبیق زیرساخت‌های سنتی با استانداردهای مدرن خدمات‌رسانی است.
مدیریت مشارکتی؛ کلید موفقیت در حفاظت از میراث
حمیدرضا محمودی قوژدی، رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گناباد، این اقدامات را مصداق بارز «مدیریت مشارکتی» دانست و اظهار کرد: «این پروژه با هم‌افزایی چندجانبه میان دهیاری روستای ریاب، نظارت تخصصی اداره بهزیستی و مشاوره‌های فنی اداره میراث‌فرهنگی اجرایی شده است. این الگوی همکاری، بهترین راهبرد برای صیانت از بافت‌های تاریخی است که همزمان به رفاه ساکنان و نیاز گردشگران پاسخ می‌دهد.»
جزئیات استانداردسازی؛ از مسجد جامع تا بوستان
در این طرح، اولویت با اماکن پرتردد و مذهبی بوده است تا فضای روستا برای سالمندان و توان‌یابان مناسب‌سازی شود. اهم اقدامات صورت‌گرفته به شرح زیر است:
تجهیز اماکن مذهبی: نصب دستگیره‌های حرکتی استاندارد در مسجد جامع تاریخی روستا و مناسب‌سازی سرویس‌های بهداشتی حسینیه‌ها.
توسعه خدمات عمومی: احداث دو چشمه سرویس بهداشتی اختصاصی ویژه معلولان و سالمندان در مجاورت بوستان دهیاری.
بازپیرایی زیرساخت‌ها: استانداردسازی کامل سرویس‌های بهداشتی قدیمی روستا برای ارتقای بهداشت عمومی و رفاه گردشگران.
چرا دسترس‌پذیری برای «ریاب» حیاتی است؟
محمودی قوژدی با اشاره به نقش ریاب به عنوان مکمل زنجیره ارزش «قنات جهانی قصبه»، تصریح کرد: «تبدیل شدن به یکی از نخستین روستاهای تاریخی دسترس‌پذیر کشور، نه تنها یک ضرورت اخلاقی برای تکریم توان‌یابان است، بلکه امتیازی رقابتی در فرآیند ارزیابی‌های بین‌المللی سازمان جهانی گردشگری محسوب می‌شود. ما در حال آماده‌سازی بستری هستیم که در آن، شکوه تاریخ با کیفیت مدرن خدمات‌رسانی پیوند خورده است.»
این اقدامات زیرساختی، گواهی بر این مدعاست که روستای ریاب فراتر از جذابیت‌های بصری، با نگاهی استراتژیک به سوی توسعه پایدار گردشگری گام برمی‌دارد تا جایگاه خود را به عنوان یکی از ۸ روستای منتخب گردشگری جهان تثبیت کند.
