گناباد امروز – سرویس اقتصادی: شهرستان گناباد با هدف تثبیت جایگاه خود در نقشه گردشگری جهانی، اصلاح ساختار صنایع دستی را در اولویت قرار داده است. در نشست تخصصی اخیر میان فرماندار گناباد و معاون صنایعدستی اداره کل میراثفرهنگی استان، بر ضرورت تکمیل «زنجیره ارزش» در دو حوزه استراتژیک «سفال» و «پارچهبافی» تأکید شد؛ رویکردی که هدف آن تبدیل ظرفیتهای بومی به محصولات دارای ارزش افزوده بالا و صادراتمحور است.
از تولید سلیقهای تا استانداردهای بینالمللی
ابوالفضل حکیمپور، فرماندار گناباد، در این نشست با نقد برخی رویههای فعلی که تولیدات را صرفاً بر مبنای سلیقههای مقطعی پیش میبرند، تصریح کرد: «صنایع دستی ما، به ویژه سفال مند، نیازمند بازتعریف در فرم و کاربرد است. ما نباید صرفاً تولیدکننده باشیم، بلکه باید با تکیه بر آموزش نقوش اصیل، بازاریابی حرفهای و استفاده از خاک و مواد اولیه بومی، محصولی خلق کنیم که در بازارهای بینالمللی حرفی برای گفتن داشته باشد.»
وی تأکید کرد که زنجیره ارزش، از تأمین مواد اولیه آغاز و به بستهبندی و عرضه نهایی ختم میشود؛ فرآیندی که باید با محوریت مشاغل خانگی و بنگاههای کوچک شکل بگیرد تا منافع آن مستقیماً به سفره هنرمندان و صنعتگران گنابادی بازگردد.
مرکز تخصصی تولید و عرضه صنایع دستی
یکی از محورهای مهم این جلسه، استفاده هوشمندانه از ابنیه تاریخی برای تقویت اقتصاد گردشگری بود. با پیشنهاد مطرح شده در این نشست، حمام تاریخی روستای ریاب قرار است به مرکز تخصصی تولید و عرضه صنایع دستی تبدیل شود. این اقدام نه تنها به مرمت و کاربریبخشی این بنای تاریخی کمک میکند، بلکه ریاب را به مقصد اصلی گردشگرانی تبدیل خواهد کرد که در جستجوی «تجربه اصیل» هستند.
مانعزدایی؛ کلید اشتغال پایدار
حکیمپور با اشاره به موانع اداری در مسیر صدور مجوزها، خواستار روانسازی فوری قوانین شد: «مانعتراشیهای اداری، بزرگترین سد راه توسعه صنایع دستی و مشاغل خانگی است. دستگاههای اجرایی باید به جای مچگیری، در کنار تولیدکنندگان باشند و فرآیندهای صدور مجوز را به حداقل برسانند.»
این تغییر نگاه در شرایطی رخ میدهد که روستای ریاب به عنوان یکی از کاندیداهای نهایی ثبت در فهرست «بهترین روستاهای گردشگری جهان» از سوی سازمان جهانی گردشگری شناخته میشود. تکمیل زنجیره ارزش صنایع دستی و پیوند آن با زیرساختهای گردشگری، میتواند تضمینکننده این باشد که «نام جهانی» برای گناباد، به معنای «اقتصاد پایدار» و «اشتغال واقعی» برای مردم منطقه باشد.